Śledź nas na:

ARGUMENT NR 1:

Spalarnie odpadów: nie da się uniknąć wysypisk

Najczęściej przytaczanym argumentem za budową spalarni jest ten, iż spalanie powoduje zmniejszenie objętości odpadów o 90%. Dzięki temu przedłuża się okres eksploatacji wysypisk, bowiem trafia na nie znacznie mniejsza ilość odpadów.

Jednak te magiczne “90%” dotyczy tylko objętości (a nie masy) odpadów wchodzących do spalarni i wychodzących z niej w postaci popiołu. Nie dotyczy natomiast całego strumienia wytwarzanych odpadów komunalnych. Wynika to stąd iż:

MIT

PRAWDA

Nie wszystkie odpady trafiają do spalarni – np. gruz, odpady metalowe i wielkogabarytowe, szkło – zwykle jest to ponad 20%; w przypadku odpadów krajowych najczęściej znacznie więcej – powyżej 40%;

Skład (morfologia) odpadów w ciągu 25 lat zmieniła się diametralnie. Gruz jest odbierany osobno przez specjalistyczna firmy lub przyjmowany w Punkach Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych.  Podobne postepowanie dotyczy odpadów wielkogabarytowych, także metal oraz szkło są odbierane osobno lub są wysortowywane ze zmieszanych odpadów w Zakładzie Zagospodarowania Odpadów. Powstający w zakładzie zagospodarowania odpadów odpad resztkowy to tzw. frakcja kaloryczna (kod odpadu 191212) pozbawiona jest szkła, metali, gruzu, części organicznych oraz tworzyw sztucznych nadających się do recyklingu. Frakcja kaloryczna nie może trafić na składowisko z uwagi na zakaz składowania tej frakcji. Jedynym rozwiązaniem dla frakcji resztkowej jest termiczny odzysk R1 w cementowni lub w dedykowanej instalacji termicznego przekształcania odpadów.

MIT

PRAWDA

Spalarnia nie pracuje przez pełne 365 dni w roku – konieczne są przerwy na przeglądy, remonty lub z powodu awarii;

Instalacje termicznego przekształcania odpadów charakteryzują się wysoką dostępnością godzinową. Obecnie instalacje przekształcania odpadów pracują z minimalną dostępnością 8000 godzin rocznie tj 91% czasu w ciągu roku. Przerwy technologiczne są potrzebne do prowadzenia okresowych przeglądów i remontów. Zdarza się jednak, że instalacja termicznego przekształcania odpadów funkcjonuje np. 3 lata bez zatrzymania. Zakłady Zagospodarowania Odpadów posiadają możliwości magazynowania pewnej ilości odpadów resztkowych, a sama instalacja termiczna posiada 5 dniowy bufor magazynowy. Pozwala to prowadzić odpowiednią politykę przeglądów i remontów bez przerw w odbiorze odpadów dla mieszkańców. Także Zakłady Zagospodarowania Odpadów przeprowadzają okresowe remonty i przeglądy i w tym czasie nie przetwarzają odpadów, a co za tym idzie nie wytwarzają frakcji resztkowej. Odpowiednio zaplanowane przeglądy i remonty Instalacji Termicznego Przekształcania odpadów w porozumieniu z Zakładem Zagospodarowania Odpadów mogą jeszcze bardziej usprawnić pracę Instalacji Termicznego przekształcania odpadów.

MIT

PRAWDA

Powszechnie stosowane jest zgniatanie odpadów trafiających na wysypisko.

Obecnie dążymy do minimalizacji ilości składowanych odpadów. Celem jest ograniczenie składowania do poziomu 10% w 2035 roku. W krajach z dużym udziałem procentowym termicznego przekształcania odpadów praktycznie eliminuje się składowanie odpadów, które w hierarchii postępowania z odpadami jest najmniej pożądane. Kraje z praktycznie zerowym udziałem składowania odpadów to Szwajcaria, Szwecja, Dania, Niemcy, Belgia Holandia, Norwegia, Finlandia i Austria. Potwierdzają to najnowsze dane statystyczne EUROSTATu  pokazane na wykresie poniżej.

http://www.cewep.eu/municipal-waste-treatment-2017/

MIT

PRAWDA

Jeżeli weźmiemy pod uwagę wszystkie te czynniki to okaże się, iż faktyczna objętość odpadów redukowana dzięki funkcjonowaniu spalarni zawiera się w granicach 50-70%. Tym samym, oszczędność miejsca na wysypisku wynosi od 2 do 3 razy, a nie 10-krotnie więcej, jak starają się to reklamować rzecznicy budowy spalarni. (W przeliczaniu na masę ta relacja wygląda jeszcze gorzej.)

Odpady poprocesowe pochodzące z termicznego przekształcania odpadów stanowią tylko około 23% ogólnej masy odpadów trafiających do instalacji termicznej. Około 15-20% to żużle, które są wykorzystywane do budowy dróg i autostrad zgodnie z obowiązującym Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 11 maja 2015 r. w sprawie odzysku odpadów poza instalacjami i urządzeniami. Żużle paleniskowe nie trafiają na składowiska, a są wykorzystane zgodnie z przepisami do podbudowy dróg i autostrad. Jedynie około 3% odpadów poprocesowych takich jak pyły z kotłów zawierające substancje niebezpieczne oraz odpady stałe z oczyszczania gazów odlotowych powstałych po oczyszczaniu spalin są używane do wypełnienia pustych kawern solnych w Niemczech. W konsekwencji odpady poprocesowe są wykorzystywane w 100% poza składowiskami.

Instalacje termicznego przekształcania odpadów redukują ilość składowanych odpadów na składowiskach praktycznie do zera wbrew twierdzeniom zawartym w tezach opracowanych przez Pana Pawła Głuszyńskiego.

Zamknij Menu